Scrollen met Max #9: het einde van de influencer
Hoe ik in een volledig AI-gegenereerde influencer-video trapte
Zondag 12 april 2026
Niemand vertelt je dat je op een dag plotseling zinnen te horen krijgt als: “Uw linker bilspier is te zwak.” Het overkwam me vroeg, al op mijn 27ste.
Ik ben geblesseerd, kan niet meer voetballen of hardlopen, en dus sta ik nu, geheel tegen mijn natuur in, drie keer per week in de sportschool. Om die bilspier sterker te maken en omdat ik eindelijk eens gehoor wil geven aan iedereen die mij ooit vroeg: “Moet jij niet een keer naar de gym?”
Tot nu toe houd ik het een week vol. Ik zit op machines waarvan ik de naam niet ken en krijg dagelijks voedingstips van een vriend. Die komen vooral neer op dat ik veel dingen in mijn lichaam moet gieten die eindigen op -ine, zoals cafeïne, creatine en proteïne.
Mijn vriendin documenteert het allemaal. Gisteren nog maakte ze foto’s van mijn eten, mijn gym-outfit en de filmpjes die ik kijk. Dat laatste vond ik te veel van het goede waardoor ik geïrriteerd mijn laptop dichtklapte. “Kap eens!” zei ik. “Ah toe nou, dat is leuk voor later!” smeekte ze.
Later - daarmee bedoelt ze niet dat ik ooit als brede man terugblik en denk: ach, toen was ik nog zo! Nee, later wordt het moment waarop ik, nog steeds tenger en bottig, lachend kijk naar foto’s van een wanhopig ventje dat veel te fanatiek naar de gym ging.
Toch ga ik stellig door - ook met het kijken van trainingsvideo’s. Mannen met enorme gespierde blote bovenlichamen die me vertellen dat pompoen heel voedzaam is en dat vetten goed voor je kunnen zijn, maar dan wel de vetten in noten en avocado. Geen frituurvetten.
Niet iedereen heeft een ontbloot bovenlichaam, want ik kreeg ook een video voorgeschoteld van het account herbalhealthtips. Een Chinese man die nogal wijs en gezond oogt, legt in perfect Engels uit dat Amerikaans voedsel troep is. In de VS wassen ze kip in chloor, en brood bederft daar niet. Althans, Europees brood zit na een week onder de groengrijze vlekken, terwijl op een sneetje volkoren uit “The land of the free” na dezelfde periode nog geen schimmel is te bekennen.
Ik vond de video interessant, omdat je het goed kon zien, en omdat ik al wist dat er veel meer troep zit in Amerikaans voedsel, nog meer dan wat we in onze eigen supermarkt aantreffen. Als wij volgens Teun van de Keuken plofkippen zijn, dan is men in de VS langzamerhand in een plastic zak gevuld met cheddar aan het veranderen.
Aan het einde van de video kantelde mijn gevoel. Het oude, wijze mannetje hield een karaf kombucha omhoog. Dat zou goed zijn voor je darmen, en het was onmogelijk om zijn kombucha aan iedereen te geven, en daarom had hij probiotische kombucha-drops gemaakt. Een voedingssupplement dus. Ik weet toevallig door van de Keuken’s voormalige werkgever, de Keuringsdienst van Waarde, dat dat gelul is, en dat er geen enkel bewijs is dat kombucha een helende werking heeft.
Daardoor zoomde ik uit. Hier klopt iets niet. Waar kijk ik eigenlijk naar? Waarom lijkt het beeld zo korrelig? In wat voor ruimte zit deze man eigenlijk? Waarom staat er achter hem een bord met ACHUDIGAP CHART, wat overduidelijk ACUPUNCTURE CHART moet zijn? En waarom verschijnt er tijdens het wassen plotseling een derde kipfilet? Oh nee, oh nee, oh nee…
Ik was gefopt. Alhoewel, gefopt dekt de lading niet helemaal. Best gek eigenlijk, dat hier nog geen woord voor is. Ik denk zelf aan genaid: ik ben zwaar genaid gisteren. Al is dat schrijvend sterker dan wanneer je het uitspreekt. Ik moet er nog op broeden.
Gelukkig was ik niet de enige die was genaid, want in de reacties zag ik niemand reageren dat dit overduidelijk AI was. Sterker nog, veel mensen reageerden met een code om via een persoonlijke DM voedingstips te ontvangen van deze bot.
Het is niet de vraag of, maar wanneer grote bedrijven als Bol, Heineken en het Ministerie van Defensie dit ook gaan doen. Geen tienduizenden euro’s meer naar online hofnarren, maar keihard investeren in hun eigen herkenbare AI-bots.
Dat is eng, behalve dat het lot van influencers natuurlijk minder tragisch is dan het lot van heel veel andere mensen wier banen wellicht vervangen worden. Influencers hebben namelijk nog het geluk dat ze een paar jaar heel veel geld hebben verdiend, en vaak ook een opleiding hebben gedaan waar ze nog iets mee kunnen. Waar ik me echt zorgen om maak, is de vervangbaarheid van informatie.
Als ik geen Keuringsdienst van Waarde over kombucha had gezien, dan had ik niet geweten dat dit mannetje maar wat kletste, laat staan dat ik naar een AI-video keek. Het enige wat we straks nog kunnen vertrouwen is ons eigen wantrouwen. En de Keuringsdienst van Waarde.